Αναμνήσεις δημοτικού.

Το μικρό διακριτικό βραχιολάκι με κόκκινη & λευκή κλωστή στόλιζαν το καρπό μου στα πιο ανέμελα παιδικά μου χρόνια, τότε που μου άρεζε ο Νικολάκης της έκτης δημοτικού.

Δωράκι της γιαγιάς σου.

Ήταν η ενασχόληση μου με τη γιαγιά μου, θυμάμαι τη γιαγιά μου να ψάχνει τη κατάλληλη κλωστή για να κοσμήσει το χεράκι μου. Άνοιγε το μεγάλο συρτάρι με τις κλωστές και τα κουμπιά και έψαχνε κάποιο καλό κουμπί να μου διακοσμήσει το μαρτάκι μου!

 

Λευκή σαν το χιόνι είσαι.

Δε κάνει να σε κάψει ο ήλιος του Μάρτη… και για να μη σε κάψει ο ήλιος η λύση είναι ένα μικρό πλεκτό σχοινάκι με κοκκινόλευκο σχοινάκι, γιατί τα αντηλιακά δεν κάνουν δουλειά!

Έτσι περνάει και ο Μάρτιος.

Κάπως έτσι καταλάβαινα πως πλησιάζει η άνοιξη και το κλείσιμο των σχολείων! Ένα βραχιολάκι με βοηθούσε να καταλάβω πως πέρασε και αυτή η σχολική χρονιά.

note:  Αν δεν έχεις πάρει ακόμα μαρτάκι ρίξε μία ματιά στη συλλογή της C’est La vie Creations

**Την επιμέλεια των φωτογραφιών έχει η Karto Photography!