Έρημη Χώρα. Τίτλος ενός από τα σημαντικότερα ποιήματα του 20ου αιώνα. Αλλά και τίτλος και των δύο φωτογραφιών από τον κεντρικό δρόμο της Χώρας την Δεύτερα 23/1 στις 10:00 το πρωί. Τις φωτογραφίες μας τις έστειλε ο πατέρας Αέτιος που βρέθηκε σήμερα το πρωί στην Χώρα για δουλειά. Σοκάρει η άδεια αγορά.. Λες και οι κάτοικοι εξαφανίστηκαν. Φταίει το κρύο; Φταίει που όλοι πια φεύγουν τον χειμώνα; Φταίει η κρίση που δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να κατεβούν στην αγορά για ψώνια; Ποιος φταίει;

Άλλη μια εικόνα του πατέρα Αέτιου την ίδια ώρα στην άλλη μεριά του δρόμου την ίδια ώρα και μέρα. Δύο τρεις άνθρωποι διασχίζουν τον δρόμο. Κατά τα άλλα η ερημιά απλώνει παντού. Αλήθεια ποίοι έχουν μείνει στην Άνδρο για χειμώνα. Ας τα σκεφτούν αυτοί που γράφουν στα f/b από την βολική απόσταση της Αθήνας για ποια Άνδρο μιλάνε ή γράφουν.

Κι αν νομίζατε πως αυτή η κατάσταση είναι μόνο στη Χώρα ιδού τι γίνεται στο λιμάνι της Άνδρου, στο Γαύριο, λίγα λεπτά μόλις έχει φύγει το πρωινό καράβι. Έρημη χώρα και το Γαύριο. Κι ας είναι το κέντρο των μεταφορών του νησιού. Ένα αυτοκίνητο κινείται. Όλα τα άλλα γύρω ακίνητα. Είναι Δευτέρα πρωί γύρω στις 10:30 και δεν υπάρχει ψυχή στον δρόμο. Κι εδώ πάλι φταίει το κρύο; Φταίει η φυγή των Ανδριωτών; Φταίει η κρίση; Βρέστε το εσείς. Όμως η αλήθεια είναι πως όσο πάει και η ζωή δυσκολεύει αφάνταστα τον χειμώνα στο νησί όπως δείχνει η παραπάνω φωτογραφία που απεικονίζει το κέντρο Γαυρίου και αυτή του Πέτρου Κολοβέντζου.

Κι αν ακόμα δεν πειστήκατε να και η τελευταία φωτογραφία του Πέτρου. Αυτή προς την έξοδο του λιμανιού. Εδώ πια δεν υπάρχει ούτε γάτα στον δρόμο. Μερικά σκόρπια αυτοκίνητα παρκαρισμένα. Κι εκείνο το έρμο το ρυμουλκό στη δέστρα. Δηλαδή  αν δεν μας κάνει σεφτέ κανένα καράβι που πάει και πέφτει στο νησί η κατάσταση μοιάζει πού δύσκολη. Αυτά για να μην λέμε ηρωισμούς από αυτούς που λίγοι πια κάνουν. Εύκολες οι κουβέντες δύσκολες οι πράξεις.